Monk Comes Down the Mountain (2015) OCR 23.976 fps runtime 01:53:57
สามารถติดตามโหลดหนังใหม่ก่อนใคร! ได้ที่ https://www.siambit.tv
ท่านอาจารย์บอกให้ข้า เหออันเซีย
ประลองกับพวกสหายพระด้วยกัน
พ่อข้าโตในช่วงที่ลำบากยากแค้น
วัดไม่สามารถ เลี้ยงพระได้ทั้งหมด
การประลองฝีมือจะตัดสินว่า ใครอยู่ใครไป
ท่านอาจารย์ ข้าชนะ
พ่อนึกว่าเมื่อชนะ จะมีสิทธิ์อยู่ได้
ผิดแล้ว
เจ้าชนะ
เจ้ามีพรสวรรค์
เก็บของ
เจ้าดูแลตัวเองได้
อะไรนะขอรับ
ถ้าเจ้าไม่ไป
ก็จะไม่มีวันหาทางกลับบ้านได้
ข้างนอกนั่นเป็นอีกโลกหนึ่ง
เจ้าจะพบนักบุญและคนบาป
จงสุภาพ และหนักเอาเบาสู้
ฝึกฝนกังฟู
อย่าให้ปัญหา ทำให้เจ้ากลัว
ขอรับ
จำนี่ไว้นะ
บางคนจะทำทุกอย่าง เพื่อความสำเร็จ
แต่วีรบุรุษ จะเป็นตัวของตัวเอง
ขอรับ
นี่ สำหรับเจ้า
เพื่ออะไร
หัวหมูต้ม
เชิญชิม
หัวหมูต้ม
เชิญชิม
ขออีกหนึ่ง
นี่เลย
ของท่าน
เฮ้ย หยุด!
พูดกับข้าหรือ
ข้าอยากได้ไก่นั่น
ก็น่าจะบอกกัน
จะได้ซื้อมาให้อีกชิ้น
ชิ้นนี้ มีเจ้าของแล้ว
ส่งมาให้ข้า
ไม่
งั้นขอยืมก่อน
ไม่ได้
เฮ้ย
ไอ้หัวขโมย
หยุดวิ่ง!
หยุดตรงนั้นเลย!
หยุด!
หนีไม่พ้นหรอก
ช่วยด้วย!
ต้องโทษตัวข้าเอง
ทำไมข้า ถึงไม่ยกให้เจ้าไปซะ
ขอบคุณท่าน ที่ช่วยชีวิตข้าไว้
ด้วยความยินดี
- เจ้าแซ่อะไร - ไม่มีแซ่
เจ้าอาวาสตั้งชื่อข้าว่า "เหออันเซีย"
ข้าผิดเองที่ขโมย เราเสมอกัน
ทำไมถึงบวชเป็นพระล่ะ
ถามพ่อแม่ข้าสิ
ทำไมถึงเอาทารก ไปทิ้งไว้ที่วัด
เจ้าอาวาส
ท่านช่วยชีวิตข้าไว้
พ่อแม่เจ้า คงมีปัญหา
ข้าไม่เกลียดพวกท่านหรอก ก็มีพ่อแม่อยู่เท่านั้น
แต่ข้าอยากรู้วันเกิด
คนอื่นๆ เขามีวันเกิดกัน
งั้นวันนี้ คือวันเกิดของเจ้า
คืนแรกที่ออกมา แล้วกินอย่างกับพระราชา
ไม่ใช่เหมือนวันเกิดหรอกหรือ
ท่านลุง ขอบคุณสำหรับไก่
เจ้าจะนอนที่ไหน
ที่ไหนที่หาได้
ข้ายังไม่รู้จักชื่อท่านเลย
ข้าคือคุณซุ่ย
อยากกินอิ่มทุกวันไหม
แน่นอน
เจ้ามีหนี้สินอะไรไหม
ไม่เคยแม้แต่มีเงิน
มีสัญญาอะไรรุงรังไหม
ข้าสัญญาว่า จะหาเลี้ยงตัวเอง
แต่ยังไปไม่ถึงขั้นนั้น
เจ้าเป็นเด็กกำพร้าจริงๆ หรือ
อยากให้ข้าเรียกท่านว่า "พ่อ" หรือไม่
พ่อ
เรียกข้าว่า "เจ้านาย"
ร้านขายยาเต้าหนิง
ทางนี้
มาสิ
- นี่สถานที่อันใด - ร้านขายยา
ร้านอยู่ข้างหน้า บ้านอยู่ด้านหลัง
นี่คือสิ่งที่ข้าได้รับสืบทอดมา
ท่านเป็นหมอยาสมุนไพรใช่ไหม
ข้าเป็นหมอ
หมอแผนตะวันตก
และหมอผ่าตัด
เมียข้า
มาแล้ว มาแล้ว
เจ้ากลับมาแล้ว
ใครมาส่ง
เต้าหลง
งั้นน้องชายข้า ก็ไปดูงิ้วด้วย
ก็ท่านไม่อยากไป
ก็เจ้าไม่อยากให้ข้าไป
งิ้วเป็นไงมั่งล่ะ
ดีมาก
ไก่นั่นอยู่ไหน ข้าหิวจัง
โอ้ โทษที
ข้า...
ลืมไปหรือ
ข้ากินไปหมดแล้ว
นี่ใคร
พระที่ออกมาจากวัด
ข้าพาเขามาอยู่บ้านเรา
น่าจะถามข้าก่อน
มันบังเอิญน่ะ
ยังไงก็ตาม ข้ายุ่งมาก
ต้องการคนช่วยพอดี
ก็ตามใจ
เจ้ากินเนี่ยได้กี่อัน
เก่ง
กินช้าๆ มีโจ๊กด้วยนะ
นี่
ขอบคุณขอรับ
ลุกขึ้น
อันเซีย
มาแล้ว
หยุดเลย
ข้าไม่ได้รักษา คนตาบอดนะ
แค่ทำตา 2 ชั้นให้นาง
ข้าสวยไหม
สวยมาก
ความสวยก็แค่ผิวเผิน
บ้า
หมอซุ่ย เรามาถึงแล้ว
อย่าร้อง
แค่ขลิบนิดเดียว
อย่าร้อง
เด็กดี
อันเซีย หลอกล่อเขา
ท่านอาจารย์
มีดของท่านอาจารย์
ฉีกกระเป๋าตังค์พวกนั้นได้จริงๆ
เจ้าก็ช่วยข้าด้วย
ช่วยสอนทักษะให้ข้าด้วย
ข้าจะเป็นเหมือนลูกให้ท่านทั้งสองเลย
ก็ได้
เอาเงินครึ่งหนึ่งใส่ถุง
เราจะไปหาน้องชายข้า
ขอรับ
แหม หมอซุ่ยมาเอง
ข้าส่งของถึงบ้านนะ รู้ไหม
ไม่ชอบทำให้ลำบากแบบนี้เลย
แค่อยากมาดูว่าเจ้าเป็นไง
นี่เลย
นับดูสิ
ถ้าไม่ซื้อของ เอาเงินสดมาทำไม
คิดว่าข้าเป็นขอทานหรือ
มันเป็นเกมของฝรั่ง
ลองดูสิ
เล่นไม่เป็นนี่
โอ๊ย ลองดู
เต้าหลง เคารพกันหน่อยสิ
งั้นก็มาเล่นบทพี่ใหญ่ใช่ไหม
ก็ได้ ข้าจะรับไว้
นี่ยาโป๊ของพี่
เราหายกัน
ทำไมถึงพูดกับพี่แบบนั้น
เราเป็นพี่น้องกันนะ
อะไรที่เป็นของพี่ก็เป็นของเจ้า
ขยันทำงาน เจ้าก็จะได้ดีเอง
ทำไมต้องเป็นทาสของงานด้วยล่ะ
ชีวิตจะมีความหมายอะไร ถ้าไม่มีความสนุก
จะว่าไปแล้ว
ธุรกิจมันแย่ ข้าก็เลยขายร้านไป
อะไรนะ
ขายแลกกับแหวน ที่เคยเป็นของจักรพรรดิ
ตอนนี้ข้ารู้สึก เหมือนจักรพรรดิเลย
แล้วบ้านของบรรพบุรุษเราล่ะ
โดยไม่ถามพี่เลยหรือ
พี่สึกจากการเป็นพระ เพื่อผู้หญิง
ถามใครบ้างหรือเปล่า
เฮ้ย เดี๋ยวก่อน
ลูกดอกของข้า
ท่านอาจารย์
ท่านอาจารย์ เป็นไรไหมขอรับ
บางทีเต้าหลง อาจจะพูดถูก
ทำงานหนักช่วยอะไรไม่ได้
ข้าจะบอกความลับให้
ครั้งหนึ่งข้าก็เหมือนเจ้า
เป็นพระอยู่ที่วัดบนเขา
ข้ากำลังตามหาความเป็นอมตะ
แต่หมกมุ่นคิดถึงแต่เรื่องเพศ
ธรรมชาติคือเรื่องพรรค์นั้นสำหรับข้า
มันทำให้ข้าแทบบ้า
ถ้าไม่มีเธอ
ความเป็นอมตะจะมีประโยชน์อะไร
"โดดเดี่ยวท่ามกลางบุปผาร่วงหล่น
"นางแอ่นวนเวียนว่อนเป็นคู่สอง"
ข้ายอมแลกชีวิต 1,000 ปี
เพื่อคืนเดียว ที่สุขสมปรารถนา
มีอะไรน่าขันนัก
เจ้าจะรู้อะไร เกี่ยวกับเรื่องเพศ
มันเหมือนกระโจน ออกจากหน้าผาสูง
จริง
ข้าจะสอนหมัดทิวาให้
ท่านเจ้าอาวาสกล่าวว่า
มันยับยั้งกำหนัดได้
ลืมไปได้เลย
ข้าขอมีความปรารถนาดีกว่า
ท่านอาจารย์ ข้าควรใช้ชีวิตอย่างไร
ไม่มีใครบอกเจ้าได้หรอก
ต้องใช้กอเอี๊ยะอีกแผ่น
ท่านนี่กระสันยิ่งกว่า คางคกเริงร่า
ไม่เคยพอเลย
กับเจ้า
ยาโป๊ของเต้าหลง ไม่ได้มีประโยชน์อะไรหรอก
ที่ข้าซื้อก็เหมือน เป็นการให้ทานอย่างหนึ่ง
ยังไงก็เป็นพี่น้องกัน
ข้าช่วยเหลือเขาเสมอมา
แต่แล้ว เขากลับขายร้านไป แลกกับแหวนวงเดียว
ครั้งนี้
เขาอาจจะลงเอย ข้างถนนก็ได้
แต่เขาจะไม่ได้เงินอีกเลย แม้แต่ตังค์เดียว
กลับไปที่เตียง
เดี๋ยวก็ตายกันพอดี
มานี่สิ
ข้ามีเงินเยอะพอ
ใช้กี่ชาติก็ไม่หมด
ท่านอาจารย์ นายหญิงล่ะ ข้าวเที่ยงพร้อมแล้ว
คิดว่าไปซื้อดอกไม้นะ
อ๋อ ไปเอายาโป๊มาให้ข้าอีก
เปิด ยินดีต้อนรับ
นายหญิง
ได้กอเอี๊ยะไหม
ท่านลุงเต้าหลงไม่อยู่ที่นั่น
ข้ารู้ว่านายหญิงไปไหนมา
ถ้าท่านอาจารย์รู้ว่า นายหญิงไปทำอะไร กับน้องชายของอาจารย์
ท่านจะเสียใจมาก
ชีวิตรักของข้า
เป็นเรื่องของข้า
ข้าไม่มีอะไรเหลือเลย
เจ้าหนี้มาเอาไปหมดแล้ว
ตอนนี้ข้าอยากได้แต่เชือกรัดคอ
แต่ข้าไม่สามารถแม้แต่
ซื้อเชือก
พี่ชายท่านมีเงิน
ข้าจะไปบอกให้เอาเงินมาให้ยืม
เขามีเงินแค่ไหน
พี่ข้าบอกว่า
กอเอี๊ยะใช้ไม่ได้ผลหรือ
ให้เขาลองยาเม็ดนี่
อูเจิ้น
เจ้าต้องการเงินใช่ไหม
ทำไมไม่บอก
ไม่ใช่สำหรับข้า
เต้าหลงกำลังลำบาก จะฆ่าตัวตาย
เต้าหลงไล่จีบข้า
อย่างที่ท่านเคยทำ
ข้านึกว่าอันเซียบอกท่านแล้ว
มันจบลงแล้ว
ข้าจะไม่ไปหาเขาอีก
"เหออันเซีย"
ชื่อบ้าๆ อะไรอย่างนั้น
ท่านเจ้าอาวาสที่พบข้าบอกว่า
"เหออันเซียรึ เอาเขาไปไว้ไหนดีนะ"
แต่ในโลกใหม่นี้
ข้าไม่รู้จะเอาตัวเอง ไปไว้ที่ไหน
อย่าห่วงไปเลย ไอ้หนู
เจ้าจะไม่มีวันหิว ที่โต๊ะของข้า
อูเจิ้น
เอาไก่ไปไว้ที่ไหนดี
ที่ไหนก็ได้
คืนนี้ไปเที่ยวทะเลสาปกันนะ
ข้าหิว
อยากกินอะไรล่ะ
เจ้า
ไม่มีใครไปที่ไหนทั้งนั้น
มันคือวันที่ 7 ของการไว้ทุกข์
วิญญาณท่านอาจารย์ จะกลับมา
งั้นก็ช่วยบอกด้วย ว่าเราออกไปสนุกกัน
- ถอย - เต้าหลง
มาสิ ดื่มหน่อย
พี่ชายท่านตายแล้ว
ไม่รู้สึกเศร้า สักนิดเลยหรือ
เมื่อไม่มีเขา เจ้าก็เป็นของข้าคนเดียว ใช่ไหม
แล้วเราก็มีเงินมหาศาล
เป็นท่าน
อะไร
ที่ฆ่าพี่ชายตัวเอง
เขาทำตัวของเขาเอง
เขาน่าจะยอมให้ข้า ใช้ชีวิตกับเจ้า
มาสิ ดื่ม
ดื่มซะ
ถอด
เรือรั่ว
ช่วยด้วย
ข้าชื่อหรูซ้ง
เป็นเจ้าอาวาสที่นี่
จะให้ช่วยอะไรไหม
ไม่ต้องขอรับ
พระพุทธก็ช่วยไม่ได้เหมือนกันหรือ
เดี๋ยว
มีคนคู่หนึ่ง เพิ่งจมน้ำตาย ที่ทะเลสาบตะวันตก
เจ้ารู้เรื่องอะไรไหม
บอกความจริงมา
มันเป็นความผิดของเขา
เขาฆ่าอาจารย์ของข้า
เจ้าทั้งคู่ก็เป็นฆาตกร
ถ้าเขาผิด เจ้าก็ผิดเช่นกัน
เห็นอธรรม ต่อสู้อธรรม
ข้าเรียนรู้เช่นนั้น ตอนที่เป็นพระนิกายเต๋า
งั้นเจ้ามาสวดมนต์ที่นี่ทำไม
ข้ากลัว
ข้าต้องการหลบซ่อน
หลบซ่อนจากบาป ในวัดน่ะหรือ
บาปของเจ้า คือส่วนหนึ่งของเจ้า
เจ้าจะซ่อน จากตัวเองได้ยังไง
คุกเข่าต่อหน้าพระพุทธรูป
นั่นเจ็บไหม
เจ็บ
เจ้ารู้สึกเจ็บ
ดี
ตอนนี้จงสำนึกผิด
ถามตัวเอง
เจ้าทำถูกหรือผิด
ทันทีที่พ่อทำเรือนั้นจม
20 ปี ที่ได้รับการสั่งสอน
เรื่องความดี และเมตตากรุณา
พลิกหาย กลายหมด
พ่อนั่งสมาธิ เป็นเวลา 7 วัน
เต็มไปด้วยความสำนึกผิด
พระสูตรกล่าวว่า
"ความสำนึกผิดสามารถทำให้ ต้นไม้ที่ตายแล้ว เบ่งบาน"
ต้น ไม้เบ่งบานแล้ว
แต่พ่อยังไม่รู้ว่า
การกระทำนั้น ผิดหืรอถูก
- เข้ามาได้ยังไง - โทษที
ข้าต้องการเหล้ายา
ข้าเคาะประตู แต่ไม่มีคนตอบ
ทำกลอนหักเลย
ได้ยังไง กลอนมันอยู่ด้านใน
แล้วประตูก็ยังอยู่ดี
เพื่อนตัวน้อย
กังฟูของข้า ทะลวงกำแพงได้
โกหก
แสดงให้ดูสิ
ไม่งั้นข้าจะเรียกตำรวจ
นั่นมันอะไร
มันอธิบายยาก
ท่านต้องการอะไร
เหล้ายาให้อาจารย์ข้า
พรุ่งนี้เป็นวันเกิดของท่าน
ยาอะไร
สำหรับอาการเจ็บภายใน
ในอีก 2-3 ชั่วโมง
ข้าต้องประลองกับท่าน
อะไรนะ ประลองกับอาจารย์ของตัวเองรึ
เป็นความคิดของท่านเอง
ถ้าข้าทำร้ายท่าน
เหล้าจะเป็นการแสดง ความจงรักภักดี
ขอบใจ
ท่านชื่ออะไร
เจา เจาซิงฉวน
ขอบใจอีกครั้ง
ว่าไง
เอาเหล้ายามาให้ข้ารึ
เหล้านี่หรือ มันคือของขวัญวันเกิด
ข้าไม่ลืมวันเกิดท่าน
สุขสันต์วันเกิด ท่านอาจารย์
ทีนี้ ข้าสอนอะไรเจ้าบ้าง
อย่าเผลอเชียวนะ
เมื่อกี้ ข้าอาจฆ่าเจ้าได้เลยนะ
เหล้าอยู่ในมือท่านแล้ว
ข้าพอใจแล้ว
ถ้าท่านไม่ชอบมัน
ข้าก็ไม่ว่าอะไร
เจ้าปฏิเสธการยั่วยุ
ดี
มาสู้กันเลย
ต้องแบบนี้สิ
อย่าเพลามือนะ ข้าไม่แน่ๆ
ตามใจเลย ท่านอาจารย์
อาจารย์
ว่าไง ยอมแพ้ไหม
ไม่มีทาง
ตอนนี้ล่ะ
ไม่
ขอบใจสำหรับเหล้า
วันนี้
เจ้าชนะข้า
ข้าเรียนหมัด 9 มังกร
ลับหลังท่าน
ข้าแก่แล้ว
หัวหน้าไท่จีเหมินคนใหม่
ต้องเป็นเจ้า
เจ้าได้มา อย่างสมควรแล้ว
ลูกชายท่าน ควรเป็นหัวหน้า
กังฟูไม่ใช่ธุรกิจในครอบครัว
กลับมากับข้า
- เชิญท่านอาจารย์ก่อน - เจ้าก่อน
มาโทษข้าไม่ได้นะ
ถ้ามีเจ้า
ลูกชายข้า ก็จะไม่ได้รับการยอมรับ
นอกจากนี้
ทำพลาดแล้ว
ที่ขโมย 9 มังกรของข้า
ร้านเราปิด
ไม่เห็นป้ายหรือ
สหาย ช่วยอะไรหน่อยสิ
แล้วข้าจะแบ่งเนื้อให้เจ้า
ข้าดูเหมือน คนอดอยากงั้นหรือ
ต้องการอะไร
ยาสำหรับอาการเจ็บภายใน
รอที่นี่
ขอใช้เตาได้ไหม
ข้าเพิ่งจับเจ้าเนี่ยได้
มันน่าจะอร่อย
เตาติดไฟอยู่ เชิญได้เลย
อยู่บ้านดีที่สุด
ข้าชอบโรงเตี๊ยมสุขสันต์
แต่ทำอาหารที่นั่นไม่ได้นะ
ยาสำหรับเจ้าหรือ
สำหรับพ่อข้า
เขาอายุเท่าไหร่
50 กว่าๆ
เจ็บยังไง
พ่อถูกซ้อม
50 แล้ว ยังตีกับคนอื่นหรือ
อะไรนะ
"ตีกัน" รึ
มันเป็นการแข่งขันต่อสู้นะ
ดมดูสิ
ไหนบอกว่าจะแบ่งกัน
ข้าให้ยืมเตาแล้ว
ไม่มีอะไรฟรีนะ
ข้ามีคำถามข้อหนึ่ง
ว่ามา
เจ้ารู้จักคนที่ชื่อเจาไหม
ทำไม
เขาคือคนที่ทำร้ายพ่อข้า
ข้ารู้ว่าเขามาที่นี่
ทีนี้ บอกความจริงมา
เจาอยู่ไหน
อาจารย์ของเขาฆ่าเขา
โกหก
เราฝึกมาด้วยกัน
ข้าอยู่ที่นั่น
อาจารย์ของเขา มีร่มสีดำ
อะไรนะ
ข้าไม่เห็นหน้าของเขา
นายหญิง
- ในเนื้อมีอะไร - ส่วนหัวใจนั่น
มันเหมือนยา
ไม่มีอะไร ที่เจ้าจะไม่ทำ
อยากให้ข้าทำอะไรล่ะ
นอนกับเมียอาจารย์ข้า
อะไรอีก
ข้ารู้จักวัดแห่งหนึ่ง
มีตู้บริจาคเงิน
ไปเอามา แล้วไปเมากันเถอะ
ต้องอย่างงั้นสิ
นั่น
ถ้าอยากเข้า ก็เข้ามา
- เอากล่องนั่นมาให้เรา - เดี๋ยวนี้
มันอยู่บนโต๊ะ
หยิบไปเองสิ
ปิดประตู
ไม่งั้นแมลงจะเข้ามา
พลาด
โอ้โห
สุดยอด
ถ้าเขาเอาจริง
นั่นจะเป็นหัวเจ้า
เผ่นกันเถอะ
เขาไม่ได้ทำให้ข้ากลัว
ไม่แม้แต่ลมแรง
ที่จะเขย่าไฟ ของผู้มีฝีมือแท้จริง
ขึ้นกับใคร เป็นคนพาลมมา
อันเซีย ทำอะไรหน่อยสิ
ยังอยากเล่นต่อไหม ข้าพร้อมเสมอนะ
จะกลับไปอีกหรือ
รู้ไหมนั่นใคร
พวกเราสิบคนก็สู้เขาไม่ได้
เขาเป็นใคร
ท่านอาจารย์
ข้าขอโทษ
เราทำผิดไปแล้ว
ดีที่ยังรู้ตัว
เจ้าโดนยา
มันอยู่ในอาหาร ที่เรากิน
ข้าแก้ให้แล้ว เจ้าจะไม่เป็นไร
ท่านอาจารย์
รับข้าเป็นศิษย์ด้วย
ไปเรียนกับพ่อของชีจือ
ท่านรู้จักชีจือหรือขอรับ
เปล่า
ข้ารู้จักกังฟูของเขา
ท่านอาจารย์
เราสร้างปัญหาให้ท่านหรือเปล่า
ไม่เชิงหรอก
แต่ชีวิตเงียบๆ ของข้าที่นี่ จบลงแล้ว
ออกไป แล้วปิดประตูด้วย
นั่นใช่เขาไหม
เขาจำเจ้าได้ไหม
เขาอาจจะทำร้ายข้าได้
แต่ก็ไม่ทำ
ทำไม
เพราะเขาไม่ต้องการทำ
ต้องเป็นเจา ที่ฝึกมากับพ่อ
ชีจืออยู่ไหม
และเจ้าคือ...
ข้ามาแล้ว
- ยาของเจ้า - ขอบใจนะ
หาข้าเจอได้ยังไง
โรงเตี๊ยมสุขสันต์ใช่ไหม
ขอบใจ
เจ้าฝึกกับเจาจริงๆ หรือ
นั่นใคร
หมอสมุนไพร
พระตัวน้อย
ข้าเจอเขาที่ร้านยา
เจ้าบอกเขาเรื่องเจาหรือ
เปล่า
เขารู้จักเจาก่อนหน้านี้
งั้นพี่เจาอยู่ไหน
เขาขโมย 9 มังกรของข้า
ถ้าพ่อปล่อยให้เขามีชีวิตอยู่ เจ้าจะเป็นหัวหน้าได้ยังไง
พ่อทำเพื่อเจ้านะ
แล้วโจวซีหยู อยู่ที่ไหน
ที่วัดเต๋าแห่งหนึ่ง
เจ้าไปที่วัดทำไม
มันเป็นความคิดของพระตัวน้อยนั่น
อะไรนะ
เขารู้จักโจวซีหยูด้วยหรือ
ไม่รู้จัก
ใช่
เขาไม่ได้กลับออกมาพร้อมข้า
เขากลับไปหาโจวซีหยู
ท่านอาจารย์
ข้าจะไปแล้ว
กลับไปที่วัด
งั้นก็ไปสิ
อาจารย์ ข้าคิดถึงท่านนะ
ข้าก็คิดถึงเจ้า เช่นกัน
ดี
- เจ้ามาอธิษฐานขออะไร - ขอลูกชายค่ะ
ท่านอาจารย์
ได้โปรดรับข้าเป็นศิษย์
ข้าหมายความจริงๆ นะ
ข้าไม่รับคนขี้เกียจ
ข้าไม่ใช่คนขี้เกียจ
ท่านไม่ต้องกวาดลานอีกแล้ว
ขอข้าเถอะ
ท่านอาจารย์ ข้ากวาดเสร็จแล้ว
คิดว่างั้นหรือ
ส่งไม้กวาดมา
รับไป
เรียนรู้ที่จะมีสมาธิ
ท่านอาจารย์
ท่านคือผู้ที่จะช่วยเหลือข้าใช่ไหม
ผู้ช่วยเหลืออะไร
ล้อเล่นแน่เลย
ข้าไปดูดวงมา
บอกว่า
ข้าจะได้พบผู้ช่วยเหลือที่นี่
ก็ต้องเป็นท่านแล้ว ใช่ไหม
ข้าต้องการให้ท่านช่วย
ช่วยอะไรหรือ
หันหลังไปก่อน แล้วข้าจะบอก
ข้าอยากได้ลูก
ลูกชายได้เป็นดีที่สุด
ไม่งั้นครอบครัวสามีของข้า
จะบังคับให้เขา หย่าขาดจากข้า
ถ้างั้น เขาก็ต้องเร่งมือหน่อยแล้ว
คัมภีร์เต๋าบอกว่า
มันไม่ใช่ความผิดของผู้หญิง
ครอบครัวของข้า ต้องพึ่งพาครอบครัวสามี
แม้แต่แม่ของข้า ก็ยังโทษข้าเลย
เจ้าโชคดีนะ
อย่างน้อยก็มีครอบครัว
ส่วนข้านั้น
ข้าเกิดมากำพร้า
ได้พบครอบครัวแล้ว
แต่ก็สูญเสียพวกเขาไป
ข้าจะช่วยเอง ให้ข้าทำเถอะนะ
ไม่ต้อง
ให้ข้าทำเถอะ
เจ้าไปที่วัดหมิงกวงสิ
ข้ารู้จักเจ้าอาวาส
ข้าไปทุกปี
พรุ่งนี้ก็จะไป
"อธิษฐานกับเจ้าแม่กวนอิม จะได้ลูกชาย"
ข้าไม่รู้
มันเคยได้ผล
ไม่ได้ผลแล้ว
กวาดเสร็จหรือยัง
ยัง มันเป็นงานที่ไม่สิ้นสุด
งั้นเจ้าจะกวาดต่อไปใช่ไหม
แน่นอนขอรับ
เข้ามาสิ
ขอรับ
เจ้าเสี่ยงได้โชคดีใช่ไหม
เจ้าจะได้สมความปรารถนา
ถ้ามันเป็นจริง
ท่านก็คือ ผู้ช่วยเหลือข้าจริงๆ
ท่านอาจารย์ ข้าขอถามหน่อย
นั่งลงสิ
วางมือด้วยกัน
พระพุทธอยู่ในใจเจ้า
ทีนี้ มีอะไรหรือ
ทำไมเจ้าแม่กวนอิม ถึงได้หยุดให้ลูกชายคน
แล้วมันเกี่ยวอะไรกับเจ้าล่ะ
ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ข้ารู้จัก
มาอธิษฐานขอลูกทุกปี
วันนี้ เธอจะกลับมาอีก
ถ้าไม่มีลูก นางจะลำบากใช่ไหม
ใช่แล้วขอรับ
ข้างใต้เจ้าแม่กวนอิม มีห้องอยู่ห้องหนึ่ง
ที่ซึ่งผู้ชายคนอื่น
ทำให้ผู้หญิงเหล่านั้นท้อง
เมื่อข้ามาดูแลวัดนี้
ข้านั่งสมาธิอยู่ที่หน้าประตู
ซึ่งข้าปิดตายไปแล้ว
ข้าจะถามเจ้าล่ะ
พวกผู้ชายที่ทำอย่างนั้น
เป็นคนบาปหรือนักบุญ
ข้าไม่รู้เลยว่า มันหมายความว่าอะไร
ข้าแค่อยากช่วยนาง
ท่าน
ท่านมาทำอะไรที่นี่
นี่มันคืออะไร
มิน่าถึงได้บอกให้ข้ามาที่นี่
มันไม่ใช่เจ้าแม่กวนอิม
ผู้ชายต่างหาก ที่ทำให้ผู้หญิงพวกนั้นท้อง
ท่านรู้ได้ยังไง
อาจารย์หรูซ้งบอกข้า
หลังจากที่ท่าน มาเป็นเจ้าอาวาสที่นี่
ท่านก็ล็อคประตู
งั้นท่านได้กุญแจมายังไง
ท่านหรูซ้งให้ข้ามา
แล้วทำไมท่าน ถึงทำอย่างนั้น
เพราะข้าบอกท่านว่า
ข้าอยากจะช่วยเจ้า
หยุดตรงนั้น
มาสิ
ข้าจะพบท่านอีกไม่ได้เลย
เจ้าชื่ออะไร
ไม่บอก
ไม่ยอมให้ท่านหาข้าเจอหรอก
นางชื่อเซียงหนิง
ชื่อดีนี่
ข้าจะไม่มีวัน
พบนางอีก
ไม่มีอะไรแน่นอนหรอก
นั่นคือชีวิต ใช่ไหม
ท่านอาจารย์ ท่านคือใครกันแน่
ทำไมถึงมาหลบซ่อนอยู่ในวัด
ข้าไม่ได้หลบซ่อน
ข้ากำลังฝึกกังฟู
ใช่ กังฟูกวาดใบไม้
ใบไม้ที่ร่วงหล่น เปรียบเสมือนทุกข์ต่างๆ ในโลก
กวาดวันแล้ววันเล่า
กวาดแล้วกวาดอีก
และเป็นการสร้างขันติ
มันไม่มีที่สิ้นสุด
ก็เลยทำต่อไปเรื่อยๆ
เห็นได้ว่าทุกสิ่งต้องตาย
ส่งเสริมให้มีความเมตตากรุณา
ความปรารถนาสูงสุดของข้า
คือการคืนบางสิ่งให้กับเจ้าของของมัน
นั่นคือวันที่อาจารย์ของข้าตาย
ท่านเรียกหาตัวผู้สืบทอด วานรพิฆาต
ท่านพ่อ
ไม่ ไม่ใช่เจ้า
แต่ข้าเป็นลูกของพ่อท่าน
โจวซีหยูจะเป็นผู้สืบทอดต่อจากข้า
เดี๋ยว
ข้าเคยหวังว่าจะเป็นเจ้า
แต่เจ้าไม่มีคุณสมบัติเพียงพอ
ขอรับ ท่านอาจารย์
ข้าเข้าใจ
ท่านพ่อ
ท่านอาจารย์ช่างรู้จักลูกชายดี
ถ้าเขารู้ วานรพิฆาต
ต้องนองเลือดแน่
เข้าไปข้างใน
อยู่ในนั้น จนกว่าข้าจะเรียก
ข้าจะไม่ไปไหนทั้งนั้น
ข้าจะอยู่เคียงข้างท่าน
ท่านพี่
นานหลายปีแล้ว
ไม่คิดว่าจะได้พบกันอีก
น่าสมเพช
พ่อข้าเสียเวลากับเจ้าเปล่าๆ
ข้าก็คนธรรมดาๆ เสมอแหละ
เอาคัมภีร์ลับมาให้ข้า
ข้าบอกพี่แล้ว
วานรพิฆาต ไม่มีคัมภีร์ลับ
การสอนของอาจารย์ของเรา
อยู่ในหัวข้าหมดแล้ว
ข้ามีแต่สมุดเล่มนี้
เป็นเวลา 10 ปี
ข้าได้จดสิ่งที่ข้าเรียนรู้
จากการฝึกฝน
ตอนนี้
ข้าขอมอบให้ท่านพี่
ท่านพี่
ข้าเคยคิดว่าตัวเอง มีพรสวรรค์มากมาย
ซึ่งแน่นอนว่า ข้าควรได้เป็นผู้สืบทอด
แต่หลายปีที่ผ่านมา
ข้าเห็นว่ามันทำร้ายจิตใจ ท่านพี่มากเพียงไร
ถ้าหากเพียงข้าคงอยู่
เราคงได้เรียนรู้ไปด้วยกัน
ข้าขอแสดงความคารวะ
ไม่เอาน่า มาเล่นสนุกกันดีกว่า
ขอข้าก้มหัวให้ท่านพี่ก่อน
อย่าเข้ามายุ่ง
ถอยไป
อาจารย์ ระวัง!
แล้วเจอกัน
มีอะไรไม่ชอบมาพากล
ระวัง!
ท่านอาจารย์ รับข้าเป็นศิษย์ด้วย
กรุณาสอนกังฟูให้ข้า
ข้ายอมทำทุกอย่าง
ตลอดชีวิต
ข้ามีรักเดียว
และข้าจะเลิกรักนางด้วย
ข้าไม่ต้องการชื่อเสียง หรือโชคลาภ
ให้เดินลุยไฟข้าก็ยอม
ข้าจะทำทุกอย่าง
จริงหรือ
จริงขอรับ
ไม่ทั้งตัดขาดหรือละทิ้ง
ไม่โกรธ ไม่เกลียด
ท่านพ่อ
ท่านพ่อ พ่อ
ท่านพ่อ
อย่าขยับตัวข้า
ไปเอายามา
รู้ใช่ไหมว่าอยู่ที่ไหน
มันคือโลกอันมหัศจรรย์
มีแสงสว่างและความมืด
พระอาทิตย์และพระจันทร์
ต้นไม้ทุกต้นบูชาพระอาทิตย์
แม้แต่วงปีต้นไม้ ยังมีรูปร่าง เหมือนพระอาทิตย์
ดอก ไม้หันเข้าหาแสงแดด
แต่สัตว์กลับไล่ตามพระจันทร์
สัตว์ตื่นตัวในยามค่ำ
เมื่อพระจันทร์เต็มดวง
พวกมันจะตื่นตัวกันใหญ่
เราก็เป็นสัตว์ เช่นกัน
ที่มีร่องรอยพระอาทิตย์ในดวงตา
น่าเศร้า ที่มันเปล่งประกายความเกลียด
ไม่เหมือนสัตว์อื่นๆ
ลิงมีดวงตา ที่ทนพระอาทิตย์ได้
สามารถจ้องพระอาทิตย์ได้
มันทำให้พวกมันฉลาด และแข็งแรง
และวิ่งเร็วได้ ดั่งสายลม
ไม่ว่าเราจะฝึก ในตอนกลางวันหรือกลางคืน
ก็เพื่อให้ได้ความเร็วนั้น
เปลี่ยนความเร็ว
เราก็เปลี่ยนธรรมชาติได้
เพื่อนและข้า ฝึกมาด้วยกัน
เขาฝึกกับพระอาทิตย์ ข้าฝึกกับพระจันทร์
หลายปีในเทือกเขา
ในความหนาวเหน็บและร้อนระอุ
มันเกือบทำให้เราพ่ายแพ้
เราเกือบตาย
แล้วจู่ๆ เราก็ได้ยินเสียง
ลมข้างนอก
ขณะที่โลก ผิวปาก
ฟ้าร้องและฟ้าผ่า
ขณะที่หยินและหยาง มารวมตัวกัน
ข้าสามารถได้ยินเสียง ต้นหญ้าเติบโต
ดอกไม้ผลิบาน
หิมะตกโปรยปราย
เราฝึก ได้สำเร็จ
ขณะที่ข้า กลับฟื้นคืนสติ
ข้าเข้าใจความจริง ของวานรพิฆาต
ข้าเห็นว่าต้นหญ้า
สามารถขยับก้อนหินได้
และถึงแม้นกจะบิน
ไปไกลเป็นพันๆ ไมล์เพื่ออาหาร
พวกมันก็กลับบ้านได้เสมอ
นั่นคือ "ไม่ทั้งตัดขาด หรือละทิ้ง"
ดึกแล้ว
ท่านอาจารย์
ใครเป็นคนทำ
ใครยิงท่าน
ข้าหนาว
เอานี่ไปให้ เจ้านายจา
พาข้าไปหาเขา
ใครคือเจ้านายจา
ท่านอาจารย์
ท่านอาจารย์หรูซ้ง
เจ้ามาที่นี่ทำไม
นั่นใคร
อาจารย์ข้า ท่านกำลังจะตาย
กรุณาช่วยท่านด้วย
ปลดปล่อยวิญญาณท่าน
เพื่อให้ท่านตายอย่างสงบ
ท่านอาจารย์
ไม่เห็นหรือว่า ทุกคนกำลังกินข้าวกันอยู่
พาเขาไปทำความสะอาดก่อน
ท่านอาจารย์หรูซ้ง
อาจารย์หันหลัง ให้กับการแก้แค้น
แต่มันก็มาถึงอาจารย์ จนได้ในที่สุด
ตอนนี้ ท่านไม่ยอมปล่อยวาง
ถ้าเขาไม่ยอมปล่อยวาง
เขาจะปลดปล่อยตัวเองได้ยังไง
ท่านอาจารย์
ท่านทำอะไร
ลูกเอ๋ย
โชคชะตาก็เป็นเหมือน กระบวยอันนี้
แตะมันแล้ว มันก็จะหมุน
มันคือมือของพระเจ้า
ที่โยนกระบวย
ขณะที่ดอกไม้เบ่งบานและร่วงโรย
ก็คือวัฏจักร แห่งการตายแล้วเกิดใหม่
ทำใจให้สงบ อย่ามุ่งคิดแต่กรรม
และไม่มีที่ใดสำหรับความเศร้าโศก
ท่านอาจารย์บอกว่า
ตอนนี้เข้าใจแล้ว
มันคือกงกรรมที่เวียนวน
ท่านขอขอบคุณ
ท่านอาจารย์
ข้าอยากพบคนคนหนึ่ง
แต่พบไม่ได้
เจ้าไม่เห็นเขา ในใจเจ้าหรือ
ลาก่อน ลูกเอ๋ย
เจ้ายิงเขาหรือ
ท่านหรูซ้งบอกพ่อข้าว่า
การที่จะหาเจ้านายจาได้
แค่ต้องเดินเข้าไป ในโรงละคร
เจ้านายจา
เจ้านายจา ข้าคือศิษย์ของโจวซีหยู
ท่านอาจารย์เจาตายเสียแล้ว
เจ้าตายไม่ได้
บนฟูกนั้น
คือเลือดของอาจารย์ข้า
เจ้าเป็นใคร
ลูกศิษย์ของท่าน
โกหก
โจวซีหยูไม่มีลูกศิษย์
ไม่ทั้งตัดขาด หรือละทิ้ง
ไม่โกรธ ไม่เกลียด
พวกเขายิงอาจารย์
ก่อนที่ท่านจะตาย
ข้าพาท่านไปหา เจ้าอาวาสหรูซ้ง
ท่านอาจารย์เจากล่าวว่า
ต้องการพบ คนๆ หนึ่ง
เจ้าอาวาสถามว่า
"เจ้าไม่เห็นเขา ในใจเจ้าหรือ"
ท่านอาจารย์เจายิ้ม
อาจารย์เห็นท่าน
รู้ไหมเราพบกันยังไง
วานรพิฆาต
ท่านฝึกด้วยกัน
ใช่ แต่นั่นไม่ใช่เหตุที่เราเจอกัน
จะบ้าแล้วหรือ
มีมือปืนดักยิงนะ
ข้ากำลังรอกระสุนนั้นอยู่
ลงมา
เจ้าเป็นทหารเกณฑ์ใหม่ใช่ไหม
ไม่ใช่ธุระของเจ้า
ไม่เคยได้ยินเสียงปืนหรือไง
มันจะทำให้กลัวหัวหดเลย
เสียงปืน
คงไม่แย่ไปกว่า เสียงกลองบนเวทีหรอก
เป็นนักแสดงหรือ
ข้าถูกไล่ออกมา
เพราะสูบฝิ่น
แล้วเจ้าล่ะ ทำไมถึงอาสามารบ
กำลังหลบคนอยู่
ไปนอนกับแฟนเขาใช่ไหม
ข้าเริ่มมีอาการลงแดง
ตอนที่เสียงปืนดังสนั่น
มันทำให้กลัวจนแทบตาย
อย่าวิ่ง!
หยุด!
สงบไว้ อย่าสติแตก
และเจ้าก็จะรอด
อย่ากลัว!
รู้ไหมใครฆ่าเขา
ท่านไม่ได้บอก
ข้าแน่ใจว่าเป็นพ่อของชีจือ
พวกเขาต่อสู้กัน
ข้าอยู่ที่นั่นด้วย
วันนี้
เราจะฉลองวันเกิด ของหวันเจิน
นางอายุ 18 ปี
นางบอกอย่างนั้น ใครจะเชื่อล่ะ
นางดูไม่แก่เกิน 16 เลย
ใครจะจ่ายแพงขนาดนั้น สำหรับการแสดง
เคยได้ยินเกี่ยวกับ อธิบดีตำรวจไหม
คุณเฉาหรือ
เป็นวันเกิด เมียน้อยของเขา
เขาจัดงานเพื่อนาง
คุณเจามาจากมาเฟีย
แม้แต่ตอนนี้
ยังเป็นหัวหน้าพวกมัน อย่างลับๆ
ดูดีนะ
ข้าขออภัย
แต่มีอะไรบางอย่างเกิดขึ้น
เพราะสิ่งนี้
คืนนี้ข้าจึงแสดงไม่ได้
จะขอแก้ตัวในภายหลัง
ขออภัยอย่างยิ่ง
เขาทำให้ข้าเสียหน้า
ทุบขามัน
ข้าขอน้อมรับโทษ
ขอลาไปก่อน
แต่มันวันเกิดข้านะ
ลงมาถ้าเป็นลูกผู้ชายพอ
ลงมา!
มาแล้ว
ไม่มีใครขยับ
พวกเจ้า
มาช่วยข้าที
ช่วยข้าด้วย!
พ่อบอกว่า
ปืนของเฉา ทำให้พ่อของชีจือ
ยอมช่วยเขา จัดการกับเจ้านายจา
วันนั้น พ่อและเจ้านายจา ไปที่โรงเตี๊ยมสุขสันต์
เชิญ
นั่งลง
ข้ามีคำถามจะถามเปิงเชียนอู๋
มันเกี่ยวกับฆาตกรรม ของโจวซีหยูใช่ไหม
จะพิสูจน์ได้ไง ว่าเป็นฝีมือของเปิง
ต้องเป็นเขาแน่
ท่านอาจารย์ ข้ารู้ว่าเป็นฝีมือใคร
แต่ไม่ต้องการแก้แค้น
ท่านต้องการยุติการนองเลือด
ข้าต้องการตัวเปิงเชียนอู๋
เพื่อบอกเขาด้วยตัวเอง
เปิงเชียนอู๋
อยู่ในกำมือข้าแล้ว
ออกมาสิ
แต่ก่อนอื่น ปัญหาเล็กๆ ของเราก่อน
ข้าไม่ได้ต้องการทำร้ายคนของท่าน
ขออภัย
ถ้าหมายความอย่างนั้น
ก็พูดออกมา
ตอนคุกเข่าลง
พรุ่งนี้ ก่อนพระอาทิตย์ตก
ข้าจะพาตัวเปิงเชียนอู๋
ไปที่สน 9 โยชน์
เราจะตกลงเรื่องนี้ กันที่นั่น
กล้าพอจะโผล่หน้ามาหรือไม่
แล้วเจอกัน
คนของข้าจะอยู่ที่นั่น
แต่พรุ่งนี้
อย่าทำให้ข้าผิดหวังล่ะ
ท่านจะไม่ผิดหวัง
เจาและข้าบอกลากันตรงนี้
หลังจากที่ฝึก วานรพิฆาตสำเร็จ
ข้ายืนตรงนี้
เขายืนตรงนั้น
วันนั้นเรา ออกจากถ้ำของเราเป็นการถาวร
เราจะไปจากที่นี่จริงๆ หรือ
ใช่
เจ้าไม่ได้บอกข้าหรือว่า
เส้นทางที่แท้จริง อยู่ที่ธรรมชาติ
ธรรมชาติคือส่วนหนึ่ง ของชีวิตปกติ
วานรพิฆาต เป็นของเราเท่านั้น
ไม่ใช่
มันเหมือนโรงละครของเจ้า
ยินดีต้อนรับทุกคน
เจ้าควรแต่งงาน
และมีลูกหลาน
ข้าหวังว่าเจ้า จะกลับไปที่โรงละครเช่นกัน
แล้วเจ้าล่ะ
ข้าจะไปหาสถานที่บริสุทธิ์
และใช้ชีวิตเงียบๆ
เราจะได้พบกันอีกไหม
แน่นอนว่าเรา จะได้พบกัน
มาหาข้าได้เสมอเลย
ข้าจะช่วยสนับสนุนเจ้าเสมอ
ไม่ทั้งตัดขาด หรือละทิ้ง
การต่อสู้ถูกกำหนด เป็นตอนพระอาทิตย์ตกดิน
ของวันต่อมา
ถึงแม้คนของเป็งจะมาทั้งหมด
เฉาก็ยังกังวล
และให้คนของเขาคนหนึ่ง ยิงก่อน
ข้านี่หยาบคายนัก
มารบกวนเจ้าอย่างนี้
ศาสนาพุทธ เหมือนกังฟู
หัวใจอยู่ที่การทำสมาธิ
หากปลดปล่อยใจ จากตัวตน
ข้าย่อมหนุ่มเท่ากับเจ้า
งั้นก็
มาลองเล่นกันหน่อยไหม
ถ้าเจ้าฆ่าโจวซีหยู
ข้าก็จะไม่ปรานี
ท่านอาจารย์
ท่านบาดเจ็บ
เหลวไหล
ดาบของข้าคมนัก
จนกระทั่งบาดแผลปิดสนิท
ก่อนที่เลือดจะเริ่มไหล
ไม่ใช่ดาบของเจ้า
งั้นก็เป็นคนของข้า
เจ้าก็ยังตกหลุมพราง ของข้าอยู่ดี
เราทั้งคู่ มาเริ่มต้นกันใหม่
โดยสิทธิ์แล้ว
ชัยชนะต้องเป็นของข้า
กังฟูเป็นเรื่องของศิลปะ ไม่ใช่ "สิทธิ์"
ข้าขอถาม
เจ้าฆ่าโจวซีหยูหรือเปล่า
ใช่
ข้าเอง
ข้ายิงเขาตาย
ไม่จริง
ข้าต่างหาก
ปล่อยพ่อข้าไป ไม่งั้นข้าจะยิงเจ้าเช่นกัน
อย่าขยับ ขยับนิดเดียว ข้าจะยิง
เจ้านี่เอง
ที่ฆ่าท่านอาจารย์ข้า ใช่ไหม
ใช่
อย่าขยับ
บอกมา
ข้าเป็นคนฆ่าเขา
ตอนที่ยิงเขา
เขาเห็นหน้าข้า
แต่ไม่เคยบอกใครเลย
ข้าจำที่เจ้าพูดได้ว่า
เขาต้องการหยุด วัฏจักรการแก้แค้น
แต่ชีวิตหนึ่ง ต้องทดแทนอีกชีวิตหนึ่ง
และต่อเนื่องไป ไม่จบสิ้น
ไม่ใช่เจ้า ข้าจะปล่อยเจ้าไป
แต่ข้าต้องรับผิดชอบเรื่องนี้
ปล่อยลูกข้าไป
พ่อ
ขอร้องให้เขาสอนเจ้า
จะได้นำวานรพิฆาต กลับมาสู่ครอบครัวเรา
ไป!
พ่อ
มันไม่มีกระสุน
ขับชนมันไปเลย
พ่อข้ากลับขึ้นภูเขา
ในที่สุด ท่านก็เข้าใจว่า ทำไมอาจารย์ ถึงได้ให้ลงไปในครั้งแรก
ความยิ่งใหญ่อยู่ในมรรคและชีวิต
ความเข้าใจชีวิต และวิถีแห่งโลก
คือขั้นแรก ของการศึกษามรรค
โดยต้องประสบกับความดีและความชั่ว
จึงจะสามารถเข้าใจมรรคได้จริงๆ
ต่อมา พ่อบอกลูกศิษย์ของท่านว่า
หัวใจที่บิรสุทธิ์ สามารถรับทุกสิ่ง
ภูเขา ที่ราบ แม่น้ำ และจักรวาล ที่กว้างใหญ่ไพศาล ไม่มีสิ้นสุด
Thai Subtitle Modified From DVD Master ByNongZEZA~@CtHts
ไฟล์นี้ทำเพื่อแบ่งปันความบันเทิงเท่านั้น กรุณาอย่านำไปใช้ เพื่อการค้าโดยเด็ดขาด By:www.siambit.tv